جهان در چنین روزی - 27 بهمن 87

پدران موسس دو كشور در غرب و شرق آسیا

كوروش بزرگ پدر كشور ایران جیمو تنو Jimmu Tenno در این روز در سال 660 پیش از میلاد درمنتهی الیه شرق آسیا با متحد ساختن ژاپنی ها كشور ژاپن را به رهبری و ریاست خود تاسیس كرد كه پدر موسس این كشور شناخته می شود . یك قرن بعد هم در غرب آسیا كوروش بزرگ كشور ایران را به همان صورت بنیاد نهاد كه پدر و موسس ایران است . بسیاری از كشور ها به همین گونه « پدر موسس » دارند كه مورد احترام اتباع این كشورها هستند و در بعضی از این كشورها بی حرمتی به بنیاد گذار كشور ، سرود ملی و پرچم رسمی جرم شناخته شده است.برای نمونه ؛ آمریكائیان جورج واشنگتن و روسها پتر بزرگ را بنیاد گذاران كشورهای خود می دانند و احترام می گذارند . روسها پس از شش دهه بار دیگر لنینگراد را به احترام پتر بزرگ به نام قدیمی اش سن پترز بورگ تغییر نام دادند . امتیاز كوروش ایرانیان در این است كه نه تنها یك دولتمرد بلكه یك اندیشمند و مردی آزاده بود كه همه انسانها را دوست داشت . تورات او را عنوان نجات بخش و مسیح داده است.

ادامه مطلب

• برچسب ها: جهان، در، چنین، روزی، 27، بهمن، 87، حمیدرضا کریمی،  

ایران در چنین روزی - 27 بهمن سال 87

گزارش جالب و مهم دیدار فرستاده تزار روسیه با نادر شاه

15 فوریه سال 1742 تزار روسیه و مشاورانش گزارش « كالوشكین » نماینده اعزامی به ایران را از ملاقاتش با نادر شاه به دقت بررسی كردند. نادر 15 ماه مه سال 1741 هنگام عبور از راه جنگلی سواد كوه ( مازندران ) با شلیك گلوله از داخل جنگل به سویش مورد سوء قصد قرار گرفته بود و این رویداد عمیقا بر روحیه اش اثر گذارده بود. نادر پس از این      تیر اندازی كه صدمه ای هم به او وارد نساخت ماهها در تهران كه شهركی خوش آب و هوا بود اقامت كرد و در همین جا «كالوشكین» موفق به دیدار او شد. كالوشكین در گزارش خود كه در آرشیو سن پترز بورگ محفوظ است نوشته بود:      ملاقات با نادر بسیار دشوار بود . وی چنان از باده پیروزی سرمست است كه صریحا می گوید كه اگر اراده كند؛ با یك حركت كره زمین را مسخر خواهد كرد.نادر مردی نظامی است و نمی توان روی تعهدات سیاسی او حساب كرد. او با عثمانی خوب نیست و با ما هم قلبا خوب نخواهد شد. خیلی دشوار است كه بشود با او وارد یك معامله سیاسی شد ، زیرا او برای هر مسئله ای راه حل نظامی را ترجیح می دهد. او عاشق شمشیر درخشان ، توپ دور زن ، اسب اصیل و سرباز مطیع است . با وجود این، هروقت كه خسته می شود از منشی اش كه در جلسات رسمی همیشه حضور دارد می خواهد كه برایش از دیوان حافظ غزلی بخواند.

اعدام سرهنگ پولادین

در این روز در بهمن ماه 1306 ( فوریه 1928 ) روزنامه های تهران نوشتند كه سرهنگ محمود پولادین متهم اصلی توطئه ای كه قصد آن قتل رضا شاه بود تیر باران شده است . وی در محكمه نظامی به مرگ محكوم شده بود . حكم در محل باغشاه ( پادگان حر ) با قرار گرفتن سرهنگ پولادین در برابر جوخه اعدام به اجرا درآمد.     چند افسر و غیر نظامی دیگر كه متهم به همدستی با سرهنگ پولادین شده بودند نیز محاكمه شدند.

دریادار دكتر احمد مدنی كرمانی درگذشت

مدنی دكتر احمد مدنی كرمانی (دریادار پیشین) هفته دوم فوریه 2006 در آمریكا از بیماری سرطان درگذشت. دكتر مدنی در دولت موقت انقلاب وزیر دفاع، فرمانده نیروی دریایی و استاندار خوزستان بود. وی پس از بازنشسته شدن اجباری به خواست شاه، به زادگاه خود رفته و در دانشگاه كرمان تدریس می كرد. در زمان انقلاب از فعالان آن بود و در به دور ساختن برخی از نظامیان از اطراف شاه كمك بسیار كرد. پس از انقلاب، تلاش های او برای حفظ یكپارچگی وطن بسیار ارزشمند و تاریخساز بود. در نخستین انتخابات ریاست جمهوری وطن، نفر دوم شد و سپس به نمایندگی مجلس از زادگاه خود،شهر كرمان، انتخاب شد. مدنی 25 سال درخارج از كشور بود و مسئولیت جبهه ملی در برون مرز را برعهده داشت.

در قلمرو ادبیات

میرزا اسدالله خان شاعر پارسی گوی هند

غالب میرزا اسدالله خان معروف به «غالب» شاعر پارسی گوی هند 15 فوریه سال 1869 درگذشت. وی كه اواخر دسامبر سال 1796 در اگره به دنیا آمده بود به زبان اردو هم شعر سروده و در عصر خود، شاعر برتر در این دو زبان خویشاوند در شبه قاره (هندوستان) بوده است. «دیوان غالب» مجموعه اشعار اوست. وی كتب متعدد تالیف و ویرایش و تفسیر و حاشیه نگاری كرده است از جمله كتابهای: فرهنگ غالب، مكاتیب غالب و انتخاب غالب. میرزا اسدالله (بیگ خان) می گوید: «اردو» همان زبان پارسی است با گرامری دیگر. وی روش فراگیری دو زبان را برای متكلمین هر كدام به صورتی نوشته است كه ظرف چند هفته، هرفرد مسلط بر زبان دیگر شود.

در دنیای تاریخ‌نگاری

تاریخ نمی تواند قانون به دست دهد

امروز زاد روز « جورج ام ترولین George M. Trevelyan» مورخ انگلیسی است كه در 1876 به دنیا آمد و در 1962 درگذشت. این نظریه كه برای تاریخ نمی توان مانند علوم فیزیك، قانون به دست داد از اوست . وی گفته است كه برای رویدادها نمی توان قانونی كه كاربرد عمومی داشته باشد نوشت و مثلا گفت كه طرف دیگر معادله چه خواهد بود و فرمول نوشت . بنابر این، كار تاریخدان پیش گویی نیست و هرچه را كه به عنوان پیش بینی یك وضعیت ارائه دهد نظر و تحلیل وی با توجه به تجربه های تاریخ و محاسبات خود اوست ؛ نه نتیجه به دست آمده از یك فرمول و قانون تاریخی .     وی نظر دیگری ارائه داده و گفته است فرق تاریخنگاری یك فرد آشنا به روزنامه نگاری با فردی دیگر این است كه اولی مطالب را با عكس و نقشه مطرح می سازد كه جلب توجه بیشتری می كند و خشك و خسته كننده نیست و خواننده بیشتری دارد و متن نیز روانتر است.     ترولین كتابها و رسالات متعدد از جمله سه كتاب در باره گاریبالدی مبارز برجسته تامین وحدت ایتالیا و یك كتاب هم تحت عنوان « چگونه ایتالیا بار دیگر یكپارچه ساخته شد» نوشته است.

در قلمرو رسانه‌ها

پرداخت 56 میلیون دلار از جیب مردم به مطبوعات ایران!! چرا؟، چه کمکی می کند؟ - نگاهی حرفه ای به این مسئله

13 فوریه 2009 (25 بهمن 1387) یك روزنامه چاپ واشنگتن با تعجب گزارش كرده بود كه دولت ایران (قوه اجرایی) در بودجه سال مالی 2009 (1388هجری) معادل 56 میلیون دلار به سوبسید مطبوعات اختصاص داده است كه نزدیك به دو برابر كمك مالی این دولت به مطبوعات در سال مالی جاری است كه معادل 32 میلیون دلار است. لایحه دولت برای تصویب به مجلس داده شده است. این روزنامه این گزارش را به نقل از یك مقام ارشد وزارت ارشاد منتشر ساخته بود كه اظهارات او در رسانه های تهران انتشار یافته بود. این روزنامه در گوشه دیگری از همین صفحه خود گزارش بانك مركزی ایران دایر بر وجود تورم 26 درصدی دركشوررا درج كرده بود.      انتظار است كه نمایندگان مجلس اطلاع داشته باشند كه سوبسید كردن مطبوعات خلاف اصول ژورنالیسم است و در كشورهای غیر سوسیالیستی سابقه ندارد زیرا كه مطبوعات قوه چهارم یك دمكراسی شناخته شده اند كه باید منفك و مستقل از سه قوه دیگر باشند تا بتوانند به وظایف حرفه ای خود عمل كنند. برداشت یک خارجی از کمک مالی یک دولت به یک نشریه غیر انتفاعی چیزی جز پرداخت به خاطر تبلیغ و جانبداری، حق السکوت و حتی نوعی رشوه نمی تواند باشد زیرا دلیلی برای این کار ندارد. سوبسید خیاط و معمار منطقی تر است. کسی از نبود نشریه نخواهد مرد ولی از نبود مسکن و لباس و نان؛ بله. «نشریه» درعین حال یك وسیله كسب و كار است و اگر محصول خوب ارائه دهد خریدار خواهد داشت و لزومی به كمك مالی دولت نیست كه این پول متعلق به آحاد مردم است نه قوه اجرایی و قوه مقننه. در جایی که پول کافی برای جلوگیری از نقض اصل 30 قانون اساسی (پولی نبودن مدارس) نیست چرا باید به نشریه ای که مورد علاقه مردم نیست تا آن بخرند، پول داد. اگر مطلب یک نشریه مطلوب نباشد، به رایگان هم که توزیع شود خواننده نخواهد داشت و چنانچه به مخاطب دستمزد هم بدهند که مطلب چنین روزنامه ای را بخواند نخواهد خواند و اگر هم بخواند از بی حوصلگی مقصود را نخواهد فهمید و به ذهن نخواهد سپرد که هدف سوبسید دهنده است. سوبسید مطبوعات راه چاره و درمان نیست. ما تا ابدیت نفت نخواهیم داشت. نسلی که امروز به دنیا می آید در نیمه عمر درآمد نفت نخواهد داشت و نفرین خواهد فرستاد. لذا این پول بادآورده را نباید برباد داد. ونزوئلا، روسیه، اندونزی، نیجریه، آنگولا، اکوادور، کانادا، نروژ ... و ایالت آلاسکای آمریکا هم نفت دارند. بروید بپرسید که آیا مطبوعات را سوبسید می کنند؟. سوبسید که هیچ؛ مالیات هم از نشریات می گیرند. در روزنامه نگاری یک اصل کلی وجود دارد و آن این است که اگر روزنامه ای تا شماره یکصدم خود به سود دهی نرسد، با آن وضعیت نخواهد رسید مگر اینکه برای مدتی تعطیل شود و با افراد و فرمت تازه و تبلیغات وسیع برای خود، کارش را از سربگیرد. وبسایت ها دارند جای رسانه های معمولی را می گیرند و مخاطبان متعدد دارند، آیا باید آنها را هم سوبسید کرد که از میلیون و ده میلیون و ... بیشترند.     جامعه شناسان توصیه می كنند كه رسانه های همگانی شرح محاكمات و متون كیفرخواست ها را منتشر سازند تا اشتباهات و لغزش ها تكرار نشوند. امید است كه كیفرخواست ها و احكام دادگاههای انقلاب اسلامی مربوط به سالهای 1357 تا 1359 را كه وسیعا در مطبوعات وقت انتشار یافته و آن روزنامه ها اینك به صورت مجموعه دوره ها و سی دی درآمده اند و در دسترس هستند در ذهن همگان باقی مانده باشد. «تاریخ» را نمی شود پاك كرد تاریخنگاران سرگرم كارند و مطالب روزنامه ها و متون مصوبات و اقدامات دولتی را كه به صورت سند باقی خواهند ماند جمع آوری درباره آنها همانند یک کارآگاه بررسی و بعدا ـ ربع قرن‏، نیم قرن و یك قرن بعد ـ در صفحات تاریخ قرار می دهند و مورد قضاوت قرار می گیرند.     تا سوبسید دولتی مطبوعات باقی باشد هركس درصدد برمی آید كه ناشر شود. به عبارت دیگر انتشار نشریه به صورت دكانی برای استفاده از خزانه عمومی (بیت المال) در می آید. قانون مطبوعات سال 1364 كه در تدوین آن دقت حرفه ای بعمل نیامده است دست هركس ـ جز روزنامه نگاران مجرب و حرفه ای ـ را برای گرفتن پروانه انتشار نشریه بازگذارده و از آنجا كه چنین ناشری اهل حرفه نیست برای دریافت هرچه بیشتر كمك دولتی به این و آن و انواع بهانه و مستمسک متوسل می شود. همین غیرحرفه ای تدوین شدن قانون مطبوعات و برخورداری از کمک دولتی و علاقه به داشتن یک وسیله نفوذ سبب شده است که تهران این همه روزنامه و روزنامه بی مخاطب داشته باشد. ادامه این وضعیت، به تدریج به صورت روال درمی آید و دیگر نمی شود كه مطبوعات را به مسیر اصلی بازگردانید و در این شرایط است كه مخاطبان بالقوه متوجه آنلاین ها و ماهواره ای ها می شوند كه سیاست های دیگری و بعضا زیان آور را دنبال می كنند.     مطبوعات ردیف اول ایران كه دولتی و دارای ردیف در بودجه هستند، و نیاز به سوبسید ندارند، پس می مانند نشریات با فروش چند هزارتایی كه نیاز چندانی به ادامه كارشان احساس نمی شود. چنانچه اصرار است که باقی بمانند به آنها در برابر وثیقه معتبر وام بانکی داده شود.     مروری بر مطالب این نشریات، کمکی به دولت و سیاست های آن را نشان نمی دهد. مقداری از مطالب که از ادارات دولتی گرفته شده و این مطالب در همه آنها «رونوشت است برابر اصل». چند خبر حوادث شهری دارند که ضعف جامعه را نشان می دهد که انقلاب شد تا چنین حوادثی که ناشی از فقر اخلاقیات است روی ندهد. مطالب ترجمه آنها هم درست همان است که برای سیاست خارجی دولت مفید واقع نمی شود و به عوض داشتن نظر مساعد نسبت به دولت های دوست مطالب دولت های مخالف سیاست آنها منعکس می شود. با مروری کوتاه بر مطالب خارجی و گزینش آنها برای ترجمه حقیقت به دست می آید. این همه خبرگزاری هم لازم نیست. در 14 سال گذشته در سراسر جهان هر وبسایت شده است خبرگزاری. بنابراین لازم نیست که سوبسید شوند. زیان این کار این است که اگر زمانی به یکی از آنها کمک نشود می رود به دادگاه دادخواست می دهد و اصل عدم تبعیض در قانون اساسی را مورد استناد قرار می دهد و درد سر درست می کند. به هر حال کمک دولتی کمکی به این که نشریه خوب داشته باشیم نمی کند. برای داشتن نشریه خوب باید پروانه نشر را به اهل این کار داد. سرمایه رسانه؛ آدم ماهر است و دوم سرمایه و سوم مدیریت.

• برچسب ها: ایران، در، چنین، روزی، حمیدرضا کریمی،  

تاریخ جهان در چنین روزی

طلا در غنا

رئیس كشور افریقایی غنا ( گانا ) در فوریه سال 990 میلادی ( طبق محاسبه مورخان اروپایی 13 فوریه ) در پایتخت خود كه آن هم شهر «غنا» نام داشت در برابر گروهی از سران قبایل افریقای غربی قلمرو خود را از صحرای افریقا تا انتهای سنگال اعلام داشت كه پس از قلمرو حكومت اسلامی شمال آفریقا ( افریقیه ) به صورت بزرگترین كشور افریقایی در آمده بود.     وی یك محله از شهر غنا را اختصاص به بازرگانان خارجی طلا داده بود كه عمدتا اتباع كشورهای اسلامی خاور میانه و شمال افریقا بودند . واژه غنا نیز از عربی است كه توسط همان ها رایج شده است .     احمد بن حسین همدانی كه در سال 998 میلادی در شهر هرات فوت شد در باره غنا نوشته است : در غنا ، طلا مانند هویج از زیر شنها بیرون می آید. وی اضافه كرده است كه بیشتر طلای تازه كشور های اسلامی و رومیه ( روم شرقی ) از غنا می آید.     اروپائیان پس از استعمار غنا ، نام ساحل طلا بر آن گذاردند كه بعد از كسب استقلال بار دیگر به نام غنا ( گانا ) باز گشته است.

هنری هشتم پنجمین زنش را به تیغ جلاد سپرد!

كاترین هوارد 13 فوریه سال 1542 كاترین هوارد پنجمین زن هنری هشتم پادشاه وقت انگلستان در برج لندن (ارگ شهر) با شمشیر گردن زده شد. كاترین 21 ساله بود و تنها دو سال پیش از آن با هنری ازدواج كرده بود. شهرت هنری هشتم كه عمدتا به خاطر طلاقها و ازدواجهای پی در پی او و از این رهگذر درگیری با واتیكان (پاپ) بود نخست به زنانش اتهام عدم وفاداری می زد و سپس به دست جلاد می سپرد. مجازات زنا اعدام نبود، ولی چون متهم زن پادشاه بود، نوعی خیانت به كشور به حساب آورده می شد و مستوجب مردن قرار می گرفت. اعدام كاترین در حالی بود كه پدرش یك لرد انگلیسی و عمویش دوك نورفوك بود كه جرات مخالفت نداشتند. كاترین را پك روز پیش از اعدام به برج لندن برده بودند تا تمرین كند كه چگونه سرش را روی تخته قرار دهد كه گردنش با یك ضربه شمشیر قطع شود و او این تمرین را چند بار انجام داده بود كه امروزه اعدام ظالمانه خوانده می شود.

استعمار مشرق زمین توسط انگلیسی ها و بدبختی آن چنین آغاز شد

13 فوریه1601 (407 سال پیش و شش سال قبل از استقرار انگلیسی ها در قاره آمریكا) جیمز لانكاستر James Lancaster به عنوان نماینده كل كمپانی هند شرقی با عوامل مربوط، انگلستان را به سوی مشرق زمین ترك كرد كه روزی بد برای همه شرق بشمار آمده است. فرمان تاسیس كمپانی هند شرقی انگلستان یكم ژانویه سال 1600 میلادی به امضای الیزابت اول ملكه این كشور رسیده بود.      گردانندگان این كمپانی 216 تن از امیران، اشراف و بازرگانان انگلستان بودند و سرمایه اولیه اش 72 هزار پاوند طلا بود. الیزابت اول مدت اعتبار این كمپانی را 15 سال تعیین كرده بود. در آن زمان شاه عباس یكم در ایران سلطنت داشت.      لانكاستر با منطقه آشنا بود و راههای دریایی آن را می دانست. وی شش سال پیش از این، یك سفر دریایی تحقیقاتی به سیلان، مالاكا و سوماترا كرده بود.      بسیاری از مورخان شرق آغاز ماموریت لانكاستر را شروع استعمار مشرق زمین توسط انگلستان با همه بدبختی های ناشی از آن می دانند. كمپانی هند شرقی بعدا به تملك دولت انگلستان در آمد.      باید دانست كه انگلیسی ها عمدتا از مقر حكومتی خود در هند در امور ایران مداخله می كردند.

خودرو 850 دلاری فورد وارد بازار شد

در چنین روزی در سال 1903 نخستین خودرو 850 دلاری فورد در كارخانه اش در خیابان ماك واقع در شهر دیترویت میشیگان ساخته شد كه بعدا به یك پزشك فروخته شد . نام این خودرو « مدل ــ آ » بود. موتور این خودرو بنزین سوز دارای دو سیلندر و توان آن هشت اسب بخار بود و می توانست تا 48 كیلومتر در ساعت حركت كند. تا آن زمان ، اتومبیل یك كالای لوكس بود . هنری فورد با ساختن فورد« مدل ـ آ» آن را به صورت یك وسیله ضروری زندگانی در آورد كه هركس استطاعت خرید آن را داشته باشد و در وقت صرفه جویی كند و زودتر به كارش برسد. به این ترتیب داشتن اتومبیل از انحصار ثروتمندان خارج شد.     این خودرو با كمك مهندس ویلیز طراحی شده بود و مزد كارگران سازنده آن یك دلار و نیم در هر روز بود. با ورود همین اتومبیل كوچك و ارزان به بازار ، آمریكا به صورت كشور اتومبیل در آمد كه زندگی كردن بدون آن در این كشور دشوار است . بسیاری هستند كه می گویند آمریكائیان عاشق اتومبیل هستند و بدون آن احساس كمبود می كنند.     اتومبیل فورد« مدل ــ آ» عمدتا برای مصرف داخل آمریكا بود و مدلهای گرانتر صادر می شد.

• برچسب ها: تاریخ، جهان، ایران، در، چنین، روزی، مورخ، روزنگار، حمیدرضا کریمی،  

ایران در چنین روزی

سازمان یابی مجاهدان راه مشروطیت در گیلان: یپرم خان گروه مسلح تشكیل داد

یپرم بهمن سال 1287 هجری خورشیدی (فوریه 1909) در سراسر ایران هردم تب قیام برضد استبداد بالامی رفت و گروههای مجاهد راه مشروطیت در نقاط مختلف کشور تشكیل می شدو .... 24 بهمن ماه این سال گروههای مجاهد گیلان در رشت به هم پیوستند و روز بعد گروهی از مهاجران قفقازی نیز به آنان اضافه شدند. این گروهها در همین روز تصمیم گرفتند كه یپرم خان یكی از مهاجران قفقازی مجاهدان را به صورت یك گروه مسلح آماده درآورد و این كار سریعا انجام گرفت. یك هفته بعد حكومت رشت به دست این گروه مسلح افتاد و «آقابالاخان» حاكم رشت و تنی چند از مقامات دولتی توسط این گروه كشته شدند.      مجاهدان گیلان از محمدولی خان تنكابنی دعوت كردند كه ریاست جنبش را به دست گیرد. وی دعوت را پذیرفت و وارد رشت شد.      مجاهدین مشروطیت سپس به سوی قزوین به حركت در آمدند و در پی یك زد و خورد شدید شهر را تصرف و قاسم خان فرمانده پادگان شهركه دستور مقاومت داده بود اعدام شد .      مجاهدان گیلان سپس رهسپار تهران شدند و با كمك مجاهدان دیگر و ازجمله سواران بختیاری كه از اصفهان آمده بودند پایتخت را متصرف و محمد علیشاه را به ساختمان تابستانی سفارت روسیه فراری دادند كه در آنجا تا خلع از سلطنت پناهنده بود. پس از این پیروزی هواداران مشروطیت، پیرم خان كه از ارمنیان بود رئیس پلیس تهران شد و تا پایان عمر در این سمت بود.

ادامه مطلب

• برچسب ها: تاریخ، ایران، جهان، چنین، روزی، روزنگار، حمیدرضا کریمی،