"هوش مصنوعی یا هوش ماشینی را باید عرصهٔ پهناور تلاقی و ملاقات بسیاری از دانش ها، علوم، و فنون قدیم و جدید دانست. ریشه ها و ایده های اصلی آن را باید در فلسفه، زبان شناسی، ریاضیات، روان شناسی، نورولوژی، و فیزیولوژی نشان گرفت و شاخه ها، فروع، و كاربردهای گوناگون و فراوان آن را در علوم رایانه، علوم مهندسی، علوم زیست شناسی و پزشكی، علوم ارتباطات و زمینه های بسیار دیگر. هوش مصنوعی به هوشی كه یك ماشین از خود نشان می دهد و یا به دانشی در كامپیوتر كه سعی در ایجاد آن دارد گفته می شود. تعریف كرده اند. یك « دانش شناخت و طراحی عامل های هوشمند » بیشتر نوشته ها و مقاله های مربوط به هوش مصنوعی آن را عامل هوشمند سیستمی است كه با شناخت محیط اطراف خود، شانس موفقیت خود را بالا می برد. جان مكارتی كه واژه هوش تعریف كرده است. تحقیقات و 1965 مصنوعی را در سال « دانش و مهندسی ساخت ماشین های هوشمند » استفاده نمود، آن را جستجوهایی انجام شده برای رسیدن به ساخت چنین ماشین هایی مرتبط با بسیاری از رشته های علمی دیگر می باشد، مانند علوم رایانه، روان شناسی، فلسفه، عصب شناسی، علوم ادراكی، تئوری كنترل، احتمالات، بهینه سازی و منطق."